Altijd ‘aan’ staan? Misschien heb je niet alleen rust nodig

Je verlangt naar rust.

Niet per se naar een compleet leeg hoofd of een leven zonder verantwoordelijkheden. Maar wel naar even niets hoeven oplossen. Niet steeds vooruitdenken. Niet voortdurend voelen wat er nog moet gebeuren, wat iemand anders nodig heeft of waar jij tekortschiet.

Je probeert vrij te nemen.

Je gaat wandelen.

Je legt je telefoon weg.

Misschien mediteer je, lees je een boek of plan je bewust tijd voor jezelf.

En toch merk je dat je vanbinnen niet echt uitgaat.

Zelfs wanneer je lichaam stilstaat, blijft er iets in jou alert. Je hoofd maakt lijstjes, analyseert gesprekken of zoekt alweer naar de volgende stap.

Als je altijd ‘aan’ staat, lijkt rust nemen de meest logische oplossing. Maar wat als je niet alleen moe bent van alles wat je doet?

Wat als je vooral moe bent van de manier waarop je jezelf voortdurend probeert aan te sturen?

Hoe merk je dat je altijd ‘aan’ staat?

Altijd ‘aan’ staan hoeft er aan de buitenkant niet spectaculair uit te zien. Vaak functioneer je juist heel goed.

Je werkt, zorgt, regelt en neemt verantwoordelijkheid. Andere mensen zien iemand die sterk, betrokken en capabel is. Misschien heb je zelf ook lange tijd gedacht: dit is nu eenmaal wie ik ben.

De aanpakker.

De verantwoordelijke.

De fixer.

Degene die alles overziet.

Maar ondertussen kun je merken dat:

• je moeilijk kunt ontspannen zonder je schuldig of onrustig te voelen;

• je hoofd zelfs tijdens vrije momenten bezig blijft;

• je snel voelt wat anderen nodig hebben, maar minder goed wat jij zelf wilt;

• je veel nadenkt voordat je een keuze maakt;

• je verlangt naar ruimte, maar die ruimte direct weer opvult;

• je het gevoel hebt dat er méér in je zit dan er werkelijk uitkomt.

  
  

Dat laatste is belangrijk.

Want niet iedere vrouw die altijd aanstaat, wil alleen minder druk. Soms is er ook een dieper verlangen: weer voelen wie ze zelf is, onder alle rollen, verwachtingen en aangeleerde manieren van functioneren.

Waarom meer rust nemen soms niet genoeg is

Natuurlijk kan slaap helpen. Net als minder afspraken, wandelen, goed eten, grenzen stellen of je telefoon vaker wegleggen. Maar als de onrust vanbinnen ontstaat, kun je een lege agenda hebben en je toch niet vrij voelen.

We proberen rust vaak te creëren met hetzelfde deel van ons dat de onrust veroorzaakt: ons hoofd.

Dan wordt ontspannen iets wat we óók goed moeten doen.

Heb ik genoeg gemediteerd?

Hoe krijg ik mijn gedachten stil?

Welke routine heb ik nodig?

Waarom lukt het mij nog steeds niet?

Voor je het weet, is rust het volgende project waaraan je moet werken.

De diepere vraag is daarom niet alleen:

Hoe krijg ik meer rust in mijn leven?

Maar ook:

Vanuit welk deel van mij leef ik mijn leven?

Misschien leef je vooral vanuit wat je hebt aangeleerd

We ontwikkelen allemaal manieren om ons veilig, gewaardeerd of succesvol te voelen.

We leren ons aanpassen. Hard werken. Vooruitdenken. Problemen voorkomen. Rekening houden met anderen. Eerst begrijpen voordat we durven kiezen.

Die manieren zijn niet verkeerd. Ze hebben je waarschijnlijk veel gebracht.

Maar iets wat ooit behulpzaam was, kan op een gegeven moment zo vanzelfsprekend worden dat je het verwart met wie je bent.

Je zegt bijvoorbeeld:

Ik ben nu eenmaal een controlefreak.

Ik ben gewoon iemand die altijd doorgaat.

Ik kan het pas loslaten als alles geregeld is.

Ik moet eerst zeker weten dat het goed komt.

Maar is dat werkelijk jouw natuur?

Of is het een manier geworden waarop je hebt geleerd jezelf en je leven onder controle te houden?

Dat onderscheid kun je niet altijd bedenken. Je kunt er boeken over lezen, podcasts over luisteren en het volledig begrijpen—en toch hetzelfde blijven doen.

Omdat werkelijke verandering niet alleen in je hoofd plaatsvindt.

Uit je hoofd komen betekent niet dat je moet stoppen met denken

Je hoofd is niet je vijand. Denken, analyseren en plannen zijn waardevolle vermogens.

Het probleem ontstaat wanneer je hoofd de enige plek wordt van waaruit je probeert te leven, kiezen en creëren. Uit je hoofd komen betekent daarom niet dat je geen gedachten meer mag hebben. Het betekent dat je ontdekt dat er méér beschikbaar is dan je gedachten.

Je lichaam.

Je energie.

Je innerlijke weten.

De ruimte waarin gedachten en gevoelens verschijnen.

Dat stille, heldere deel van jou dat niet voortdurend hoeft te zoeken.

Ik noem dat jouw essentie.

Je essentie is niet een betere versie van jezelf die je ooit moet zien te bereiken. Ze is al aanwezig. Alleen kan de toegang ertoe bedekt zijn geraakt door ruis, verwachtingen, oordelen, conclusies en alles wat je over jezelf bent gaan geloven.

Rust ontstaat niet alleen door minder te doen

Soms ontstaat rust wanneer je stopt.

Maar soms ontstaat rust juist wanneer je eindelijk gaat leven wat werkelijk van jou is.

Wanneer je een keuze niet langer uitstelt.

Wanneer je niet automatisch doet wat verstandig of gewenst lijkt.

Wanneer je jezelf niet kleiner maakt om anderen op hun gemak te houden.

Wanneer je ruimte geeft aan iets wat al langer door jou heen wil ontstaan.

Dat kan een andere vorm van werken zijn. Een verlangen dat je steeds wegrelativeert. Een grens die je allang voelt. Of het besef dat je leven aan de buitenkant misschien klopt, terwijl jij er vanbinnen niet helemaal meer in aanwezig bent.

Dan heb je niet alleen meer ontspanning nodig.

Dan wil iets in jou weer geleefd worden.

Drie vragen over altijd 'aan' staan, die een andere ruimte kunnen openen

Je hoeft niet meteen je hele leven om te gooien. Begin eens met eerlijk waarnemen, zonder jezelf te verbeteren. Vraag jezelf:

1. Waar houd ik mezelf voortdurend ‘aan’?

Niet alleen: wat maakt mij druk? Maar: wat probeer ik steeds te controleren, voorkomen, bewijzen of oplossen?

2. Wat weet ik eigenlijk al?

Onder alle voor- en nadelen, adviezen en bezwaren is er vaak iets wat je al langer weet. Misschien nog zacht. Misschien niet logisch. Maar wel aanwezig.

3. Wat zou ik kiezen als ik mezelf niet eerst hoefde te veranderen?

Deze vraag brengt je voorbij het idee dat je eerst rustiger, zekerder, beter of verder moet zijn voordat je werkelijk voor jezelf mag kiezen.

Neem niet meteen genoegen met het eerste verstandige antwoord. Laat de vragen even bij je blijven. Merk op wat er in je lichaam gebeurt en welke ruimte er ontstaat wanneer je niet direct naar een oplossing zoekt.

Van overleven naar werkelijk leven

Veel bewuste, sensitieve en intelligente vrouwen hebben al veel over zichzelf begrepen. Ze hebben geleerd, gereflecteerd en zich ontwikkeld.

En toch voelen ze: er zit meer in mij dan ik nu leef.

Dat betekent niet dat je nog harder aan jezelf moet werken. Misschien is het tijd om te stoppen met jezelf als verbeterproject te behandelen.

Niet nog meer toevoegen, maar afleggen wat niet werkelijk van jou is.

Niet alleen herinneren wie je bent, maar van daaruit kiezen, creëren, ontvangen en bijdragen.

Dat is voor mij de beweging van overleven naar leven.

Van zoeken naar weten.

Van aanpassen naar creëren.

Van jezelf verbeteren naar jezelf werkelijk inzetten.

Dat is ook waar Essenciness® over gaat: onder alle ruis opnieuw toegang krijgen tot jouw eigen weten, kracht, mogelijkheden en unieke gift—en die niet alleen voelen, maar ook gaan leven.

Want misschien verlang je niet alleen naar meer rust in je hoofd.

Misschien verlang je ernaar jezelf weer te ontmoeten.

En te ontdekken wat er mogelijk wordt wanneer jij niet langer wordt geleid door alles wat je hebt aangeleerd, maar door wie je in essentie bent.

Herken je dat er meer in jou aanwezig is dan er momenteel uitkomt?

Op mijn website lees je meer over mijn manier van werken en het persoonlijke traject Unleash Your Magic. Niet om van jou iemand anders te maken, maar om ruimte te openen voor wie jij allang bent.